छ्कुल्याचा प्रसाद...

आज माझी मावशी आणी तिचे सर्व कुटूंब पुण्याला आले होते. मावसभावाच्या मेव्हण्याचे लग्न होते आज पुण्यात. तिथुन ती सर्व मंडळी माझ्या घरी आली, छकुल्याला भेटायला. आजीने आणि आत्याने छकुल्याला नविन कपडे आणले आहेत. नेमके सगळे घरी आले तेव्हा बाळोबा झोपले होते. मग सगळे त्यांची झोप होईसतोवर वाट बघत बसले.
मावस भावाची मुलगी सुद्धा आली होती बरोबर. ती आता तिसरीत आहे. ऋचा तिचे नाव. तीला बाळ तिच्या मांडीवर पाहेजे होते. तिला बाळ झोपले आहे ते पटेचना. तिला वाटले तिच्या जवळ बाळाला द्यायचे नाही म्हणुन सर्व खोटे सांगत आहेत. पाच-सहा वेळा मागुन बघितले पण तेच उत्तर आल्यावर मग बाई साहेब रुसुन वर्‍हांड्यात जाउन बसल्या. काही खायला हवे का विचारले तर "नको". दुध प्यायचे का विचारले तर "नको". एवढ्यात बाळ उटलं. तसे तिला बाळ हवे का विचारले तर सवयिने तिने "नको" असे म्हंटले, मग एकदम तिच्या लक्षात तिची चुक आली तशी ती ताडकन उटली आणि दे, दे करुन ओरडायला लागेली. मग काय, आम्ही "आत तु नको म्हणालीस, मग आत नको" असे म्हणुन तिची थोडावेळ मस्करी केली. मग बाळाला घ्यायचे म्हणुन तिने सांगीतलेली सगळी कामे ऐकली.
थोड्यावेळाने बाळाला तिच्या मांडिवर दिल्यावर इतकी खुश झाली. पण आमचे बाळोबा तेव्हडेच खट्याळ. त्यानी लगेच तिच्या अंगावर सु केली. मग काय सांगु, ऋचाचा चेहरा इतका बघण्यासारखा झाला होता. तशात सुद्धा तिने एक चांगले केले बाळाला तिच्या मांडिवरुन उचले स्तोवर तिने अजिबात गडबड केली नाही. हुशार आहे पोरगी! बाळाला उचल्यावर मग तिने असे काही रडायला सुरवात केली, सगळे घर डोक्यावर घेतले.
छ्कुल्याने तिला आपला प्रसाद दिला.